تنظیم قرارداد اجاره به شرط تملیک

تنظیم قرارداد اجاره به شرط تملیک

قرارداد اجاره به شرط تملیک قراردادی است که در بستر قرارداد اجاره، مالکیت یک مال تحت شرایطی از موجر به مستاجر در پایان یک مدت منتقل می گردد.

از این قرارداد در عقود بانکی نیز استفاده شده و برخی از تسهیلات بانکی در قالب این قرارداد ارائه می گردد. نمونه این قرارداد در سایت بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران قابل مشاهده است.

این نوع از قرارداد که با اقتباس از حقوق خارجی به تحت نام لیزینگ هم شهرت دارد در آیین نامه اجرایی “اجاره به شرط تملیک” مصوب 1361 شورای پول و اعتبار و سپس در قانون عملیات بانکی بدون ربا مصوب 1362 آمده است. در مصوبه اخیر در تعریف این قرارداد آمده است:

“‌ماده 57 ـ اجاره به شرط تملیک عقد اجاره‌ای است که در آن شرط شود مستأجر در پایان مدت اجاره و در صورت عمل به شرایط مندرج در قرارداد، عین‌مستأجره را مالک گردد.”

این تعریف در بازنگری شرایط قرارداد در آیین‌‏نامه فصل دوم قانون عملیات بانکی بدون ربا (بهره) تصویب‌نامه شماره 81962 مورخ 1382/10/12هیات وزیران تایید شده است.

از این نوع از قرارداد در آیین نامه اجرایی روشهای واگذاری شرکتها تحت اداره سازمان خصوصی سازی نیز استفاده می گردد. روش استفاده از این قرارداد در ماده 5 آیین نامه مزبور اینچنین آمده است:

“در صورت حصول یک یا چند شرط از شرایط زیر، بنا به پیشنهاد سازمان و در
چارچوب قرارداد پیشنهادی سازمان، هیئت واگذاری مجوز اجاره به شرط تملیک را اعطا می‌نماید. دستورالعمل و نمونه قرارداد اجاره به شرط تملیک توسط سازمان تهیه خواهد شد.
الف ـ بنگاه یک شرکت مشاور و دانش پایه با دارایی‌های فیزیکی و مالی محدود بوده و ارزش آن عمدتاً دارایی‌های غیرفیزیکی باشد.
ب ـ ارزش خالص دارایی‌های بنگاه منفی باشد.
ج ـ پس از دو نوبت آگهی و برگزاری مزایده در بورس یا خارج از بورس، خریداری وجود
نداشته باشد.
د ـ به استناد گزارش توجیهی، روش اجاره به شرط تملیک در مقایسه با سایر روش‌ها دارای اولویت باشد.”

رنگ پوسته

سبک هدر

حالت پیمایش

طرح

عریض
جعبه ای